Kilka słów o parafii w Makińsku

mak1Zapewne historia ludzi, którzy tutaj spotykali się na modlitwie jest starasza, ale pierwsze wzmianki o powstaniu wspólnoty pochodzą z 1962 roku. Wtedy to, 28 kwietnia do Makińska z Łotwy przyjechały siostry ze Zgromadzenia Biednego Młodzieńca Jezus – Weronika Maria Lazdene i Józef Maria Lejc. W 1963 dołączyły kolejne – Maria Kosmas i Maria Pastorella. W tym czasie kapłani przyjeżdzali kilka razy do roku. Również w 1963 Siostry odwiedził o. Andrzej PAwłowski – kapucyn z Rygi. Udzielił sakramentów ludziom, którzy byli gotowi i zostawił Najświętszy Sakrament w domu Sióstr. Od tej pory Pan Jezus już nieprzerwanie był w Makińsku. Tegoż roku Siostry za zarobione pieniądze kupiły mały dom na ulicy Mametova 33. W nim, w małym tajnym pokoiku, przerobionym ze stajni, została zoorganizowana kaplica i oczywiście Najświętszy Sakrament. W 1963 r. pierwszy raz Siostry odwiedził ks. Serafin Kaszuba, a w 1964 tylko kilka razy przyjeżdżał ks. Władimir Prokopiev z Rygi. On wcześniej pracował jako kapłan w Celinogradzie (dzisiejsza Astana), ale nakazem władz został zmuszony wyjechać do Wilna. Tam zaczął szukać sióstr, które mogłyby pojechać do Kazachstsanu i opiekować się duchowo wiernymi. To właśnie za jego radą siostry udały się do Makińska.

13-14 września 1965 r. w Makińsku była Pierwsza Komunia. Pana Jezusa po raz pierwszy przyjęło 14 dzieci. Każdego z nich Siostry przygotowywały oddzielnie, tak że dzieci nie znały o sobie nawzajem. Dzielnie zachowywały tajemnicę, chociaż niektóre z nich były nawet sąsiadami. O tym, że razem będą przyjmować Komunię, dowiedzieli się już wtedy, jak przyszli o wyznaczonym czasie do domu Sióstr. Tej Uroczystości przewodniczył o. Antoni Szeszkeviczius. Niestety, nie mógł on często przyjeżdżać z posługą, dlatego Siostry zaczęły częściej jeździć do Karagandy.

14 listopada 1967 r. o. Antoni przyjechał do Makińska wraz z o. Bogdanem Tadawczym. Na początku oni zamieszkali w Szczucińskie, skąd przyjeżdżali do Makińska, a w 1969 r. o. Bogdan przeprowadził się do Makińska.

W 1974 roku, o. Michał Keller zaproponował o. Bogdanowi posługę w Frunze (dzis. Biszkek). I Makińsk znów został bez kapłana na stałe.

W latach 1977-79 do Makińska regularnie przyjeżdżał o. Piotr Kiślewski z Tajynszy, gdzie zmarł w 1979 r. Wtedy zastąpił jego o. Stefan z Karagandy.

W 1980 roku władze oficjalnie zarejstrowały Modlitewny Dom i dały pozwolenie na jego rozbudowę. Ta zaczęła się w 1981 roku. Środki były pozyskiwane od samcyh parafian, których liczba na ten czas wynosiła około 300 ludzi. W latach 1980-84 w tym Domie raz w miesiącu odbywała się regularnie modlitwa, na która przyjeżdzał o. Bolesław Babraskaus z Celinogradu. Niestety, został on zmuszony do opuszczenia tego miasta i w latach 1984-88, po prośbie parafian, parafię obsługiwał o. Wincent Barza z Łotwy, przyjeżdżał on 4 razy w roku.

19 lipca 1988 roku nastąpił radosny moment dla Parafii – konsekracja kościoła, którego budowa trwała 7 lat. Konsekracji dokonał bp Wilchelm Nuksch z Rygi. Patronem kościoła został wybrany św. Józef.

W maju tego roku został wyświęcony ks. Otto Messmer, który od 16 lipca 1988 r. do 1995 roku obsługiwał Makińsk. W 1995 roku do proboszczem Parafii został ks. Piotr Pytlowany z archidiecezji Przemyskiej. Był to trudny czas dla Parafii, ponieważ wielu parafian wyjechało do Niemiec. Na szczęście kościół dzięki ofiarnej pracy duszpasterzy zaczął znowu się zapełniać. W tym czasie były też otwarte nowe filie: Bogdanowka, Bojarka, Wozniesienka, Kapitanowka, Kul Stan, Stepnogorsk i Szczucińsk.

W 1999 roku o. Piotr został mianowany proboszczem Szczucińska, a stanowisko nowego proboszcza przejął ks. Sławomir Olech ze Zgromadzenia Księży Salezjanów. Kolejne lata, to czas kiedy niestety często następowała zmiana proboszczów. I tak po Księżach Salezjanach tę posługę pełnili jeszcze: ks. Aleksander Fiks, ks. Rafał Dabrowski, ks. Józef Stawarski, ks. Tomasz Dadek, ks. Grzegorz Czubak.

Przez cały czas ofiarna posługę pełnią Siostry, nie tylko przygotowując dzieci dorosłych do Sakramentów, ale też prowadząc aptekę czy kuchnię dla biednych.

To tak po krótce udało się odtworzyć historię tej parafii.

A o posłudze Sióstr, to już następnym razem.

Z Bogiem – o. Tomasz (obecny proboszcz😉 )

mak2 mak3 mak4

One response to “Kilka słów o parafii w Makińsku

  1. dużo zdrowia, i sił w tej trudnej posłudze ks.Tomaszu
    serdecznie pozdrawiam ❁✿❀❁✿

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s